Bundle of Joy

As a first time mother, i did read a lot to do with pregnancy, labor and birth. I’ve always had an overwhelming fear of being pregnant and giving birth. For years, i got tunnel hearing whenever I thought about labor.
4th morning, time went by soooo slowly though. I got my first contraction and started to feel desperate for relief. I asked what pain killers they could give me – epidural… !!I wanted all the drugs. The nurse said, “You are so close!! But i was getting desperate for relief!
In between contractions, i found myself doing something i never thought I would do – i started dozing off. Unconscious at some points. I heard my amma , sis in-law and the doctor talking beside me, but i honestly felt like i was in another world just watching everything happen from afar. I would drift for a minute and be brought back into reality with the next contraction. I was shaking uncontrollably with chills at times. Pushing was physically exhausting, but i was hopeful that it wouldn’t last longer than an hour or so. Plus, it finally felt good to be able to work with the contractions rather than just getting through the pain.
By 2.30 pm i gave one last crazy long push with all my might and our baby boy was born and let out a big cry. What a total high.

I watched as they unwind the cord that has wrapped loosely around his neck. He was tiny, pink, and perfectly calm.

I feel #calm, and #content, and #fascinated by this little guy snuggled up against me. I wonder who he’ll be.
Abraam’s birth was the happiest moment of my life.

 

ഒരു പെൻസിൽ പ്രണയം

വെട്ടിമിനുക്കി ,
കൂർത്ത കുന്തമുനകളായി
നിന്നിൽ പോറലേൽപ്പിച്
എത്രനാളിങ്ങനെ ??
സ്നേഹചുംബനങ്ങൾക്കു പകരം
മുനകൊണ്ട് അളന്നുകുറിച്ച്
നെടുകെയും കുറുകെയും വെട്ടിയും
മായ്ച്ചും തിരുത്തിയും
അവസാന ശ്വാസം വരെ
എന്റെ കറുത്ത നിണം കൊണ്ട്
അലംകൃതമാക്കുകയായിരുന്നു നിന്നെ ഞാൻ
മാപ്പ് !!

 

അഭിസാരികയുടെ പ്രണയം

നിർവചനങ്ങൾക്കതീതമാണിത് ..!!

ചിലയോർമ്മകളുണ്ട് ,അവശേഷിപ്പുകളും .

ഉയർന്നു താഴുന്ന കിതപ്പുകളിൽ

തേടിയിരുന്ന മുഖമേതെന്നു

ഓർത്തെടുക്കാനാവുന്നില്ലെനിക്ക്.

പക്ഷെ അതുനീയായിരുന്നു

ഇരുട്ടിന്റെ  കറുത്ത പടലത്തിൽ

എന്റെ അളകങ്ങളെ  മാടിയൊതിക്കിയപ്പോൾ

ഒരു വേശ്യക്ക്.. എനിക്ക്

ഒരു കാമുകിയുടെ പരിവേഷം തന്നു നീ

നിന്റെ കണ്ണുകളിലെ ഭാവം,

അതെപ്പൊഴുമെന്നെ കുഴക്കിയിരുന്നു

ആ കണ്ണുകളിലെ മായാജാലം

എനിക്കുളളതാവില്ലെന്നറിയാം

എങ്കിലും..

മണിക്കൂറുളുടെ അന്ത്യത്തിൽ

ഒന്ന് ഞാനാഗ്രഹിച്ചു ..ഒന്ന് പറയാൻ..

ആ കണ്ണുകളിലെ മാസ്മരികതയെ

ഞാൻ പ്രണ യിക്കുന്നു

പക്ഷെ പറയാൻ ഭയപ്പെട്ടു

കാരണം ഞാനൊരു വേശ്യയാണ്

ശരീരം വിൽക്കാൻ മാത്രം വിധിക്കപെട്ടവൾ

പ്രണയിക്കാനർഹതയില്ലാത്തവൾ

ഇപ്പോൾ ..

പഴക്കം തട്ടിയ അസ്ഥികൂടം

വരണ്ട ഹൃദയത്തിനുചുറ്റും

കാരാഗൃഹം നിർമ്മിച്ചുകഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

വർഷം വന്നു പോയി, മഞ്ഞുതിർന്നു

എന്നിട്ടും..

ചുംബിച്ചു കൊതിതീരാത്ത,

ഇരുട്ടിനാൽ മറക്കപ്പെട്ട

ആ ഓർമ്മകളിലാണ്  ഞാനിന്നും.

സ്വപ്നങ്ങളുടെ തലയറുത്ത് നിനക്ക്  തരുന്നു

അനുവാദം കാത്തു നിൽക്കാതെ

ഇരുട്ടിനെ പ്രണയിച്ച്

ഞാൻ പിന്നെയും തനിച്ചാവുന്നു.